Wednesday, 3 October 2012

* * * ABSDF ပါေဂ်ာင္(၃၈)ဦး သတ္ၿဖတ္မွဳသည္ နို္င္ငံတကာရာဇဝတ္မွဳသာ ျဖစ္သည္။

        ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ.ေဆာင္းပါးတပုဒ္ကို ၂-၁၀-၂၀၁၂ ရက္ထုတ္ NEWS WATCH WEEKLY ဂ်ာနယ္အတြဲ (ရ)၊ အမွတ္(၆၅) မွာေရးသားထားပါတယ္။ ေဆာင္းပါးရွင္ကေတာ့ ေမာင္ေဌးဦး(စိန္ဂြ်န္း)ဆိုသူ ၿဖစ္ပါတယ္။
    မတရားလူမဆန္စြာ ညွင္းပန္းသတ္ၿဖတ္ခံရသူမ်ားအတြက္ တရားလမ္းေၾကာင္းမ လြဲမွားသြား၍ အမွန္တရားမ်ား၊ တရားမွ်တမွဳမ်ား၊ အၿပည့္အဝခံစားခြင့္ မရမည္ကို စိုးရိမ္ေၾကာင့္က်မိသၿဖင့္ ဤေဆာင္းပါးကို ေရးသားရၿခင္းၿဖစ္ေၾကာင္း အစခ်ီကာ လူမ်ိဳးတုန္းသတ္ၿဖတ္မွဳ (Genocide)၊ လူသားမ်ိဳးႏြယ္အား ဆန္႔က်င္က်ဳးလြန္မွဳ (Crime against humanity) ႏွင့္ စစ္ရာဇဝတ္မွဳ (War Crime) တို႔သည္ နိုင္ငံတကာရာဇဝတ္မွဳၾကီးမ်ား ၿဖစ္ေၾကာင္း၊ ကုလသမဂၢ၏ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္မ်ားႏွင့္အတူ နုရင္ဘတ္အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ စစ္ရာဇဝတ္ခံုရံုးမွ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုထားေသာ စစ္ၿဖစ္ပြါးေနခ်ိန္ (သို႔)ၿ  ငိမ္းခ်မ္းခ်ိန္တြင္ က်ဳးလြန္ေသာ လူသားမ်ိဳးႏြယ္အား ဆန္႔က်င္ေသာရာဇဝတ္မွဳမ်ားသည္ ၿပစ္မွဳက်ဳးလြန္ရာ နိုင္ငံဥပေဒတြင္ အဆိုပါၿပစ္မွဳမ်ားကို ၿပဌာန္းမထားလွ်င္လည္း ဤနိုင္ငံတကာဥပေဒႏွင့္ သက္ဆိုင္ေၾကာင္း ေဖာ္ၿပထားသည္ ဟု ဆိုၿပီး လူေပါင္းတရာေက်ာ္ကို စစ္ေထာက္လွမ္းေရးဟု စြတ္စြဲဖမ္းဆီးကာ ၃၈ ဦးကို အၿပင္းအထန္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္၍ လူသားမဆန္ရက္စက္စြာ သတ္ၿဖတ္ခဲ့မွဳသည္ သာမန္လူသတ္မွဳအမ်ိဳးအစား မဟုတ္ေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။
    အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ စစ္ရာဇဝတ္မွဳၿဖင့္ တရားစြဲလိုပါက စြဲဆိုနိုင္ခြင့္ရွိသူမ်ားမွာ နိုင္ငံေတာ္အစိုးရမွလည္းေကာင္း၊ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီမွလည္းေကာင္း၊ ကုလအေထြေထြအတြင္းေရးမွုး၏ တင္ၿပခ်က္အေပၚ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၏ ေထာက္ခံခ်က္ၿဖင့္လည္းေကာင္း တရားစြဲဆိုနုိင္သည္။ ထိုေၾကာင့္ ပါေဂ်ာင္စခန္းတြင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေပါင္း တရာေက်ာ္ကို စစ္ေထာက္လွမ္းေရးဟု စြတ္စြဲဖမ္းဆီးကာ ၃၈ ဦးကို အၿပင္းအထန္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္၍ လူသားမဆန္ရက္စက္စြာ သတ္ၿဖတ္ခဲ့မွဳသည္ လူသားမ်ိုဳးႏြယ္အား ဆန္႔က်င္ေသာရာဇဝတ္မွဳ (Crime against humanity)ၿဖစ္သည္ဟု သူယံုၾကည္ေၾကာင္းႏွင့္ ၿမန္မာတရားသူၾကီးမ်ားပါဝင္ေသာ အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ရာဇဝတ္မွဳခံုရံုးတြင္ အၿပည္ၿပည္တဆုိင္ရာ တရားဥပေဒစံႏွဳန္းမ်ားႏွင့္အညီ ၾကားနာစစ္ေဆးမွဳၿပဳနိုင္မွသာ စြပ္စြဲခံရသူမ်ားေရာ၊ နစ္နာဆံုးရံွဳးခဲ့ရသူမ်ားအတြက္ပါ တရားမွ်တမွဳကို ခံစားရမွာၿဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုေၾကာင့္ နစ္နာသူမိသားစုဝင္မ်ား၊လြတ္ေၿမာက္လာေသာ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ားအေနႏွင့္ ေကာ္မရွင္ဖြဲ႕ စံုစမ္းစစ္ေဆးရန္ ေတာင္းဆိုေနမွဳထက္ အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ရာဇဝတ္မွဳခံုရံုးတခု ၿမန္မာနိုင္ငံတြင္ လာေရာင္ဖြင့္လွစ္၍ အမွဳကုိ ၾကားနားစစ္ေဆးေပးပါရန္ နိုင္ငံေတာ္သမၼတၾကီးအား၎၊ ကုလ အတြင္းေရးမွဳးခ်ဳပ္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းထံသို႔၎၊ ကုလ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီဥကၠဌ ထံ လိပ္မူ၍ ေတာင္းဆိုၿခင္းက တရားနည္းလမ္းမွန္ကန္လိမ့္မည္ ဟု ယူဆေၾကာင္း၊ မတရားၿပဳက်င့္ခံခဲ့ရသူမ်ားအတြက္ တရားမွ်တမွဳႏွင့္ အမွန္တရားေပၚေပါက္ေစၿခင္းအက်ိဳးငွာ ေရးသားထားေၾကာင္း - ဟု ေရးသားေဖာ္ၿပထားပါသည္။

                                   -----------------------------------
    အထက္ပါ ေဖာ္ျပခ်က္ႏွင့္ပတ္သတ္၍ စိတ္ၾကိဳက္အၾကံျပဳခ်က္တစ္ခုကို အားတက္သေရာ (အားတက္ဖြယ္) ေတြ႕ရွိရေသာေင့္ Blogထားပါသည္။
                                   -----------------------------------

* * *    က်ေနာ္လည္း အေစာႀကီးကတည္းက ဒါႏိုင္ငံတကာဆိုင္ရာ ရာဇဝတ္မႈလို႔ ေျပာပါတယ္ဗ်ာ။
ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ပထမ ကိုယ့္ဘက္က ျပင္ဆင္ဖို႔က ဒီအတြက္ ေအဘီ (ေျမာက္) ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္မ်ားအား လူမဆန္စြာ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္မႈ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ရာဇဝတ္ခံု႐ံုးတင္ေရးအဖြဲ႕ (သင့္ေတာ္တဲ့ အျခားနာမည္ ေရြးလိုက ေရြးပါ) ကို ဦးစြာဖြဲ႕ၿပီး လိုအပ္သေလာက္

ေကာ္မီတီ (အလုပ္အုပ္စု) ဖြဲ႕ပါ။ ေကာ္မီတီ အသီးသီးကို ေအာက္ပါလုပ္ငန္းေတြကို တာဝန္ခြဲေပးပါ။
    (၁) အခ်ိန္စဥ္အတိုင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြကို တန္းစီျပဳစုပါ။
    (၂) အဲဒီျဖစ္ရပ္ေတြရဲ႕ သာဓက ေဆာင္းပါးေတြ ေပးစာေတြကို ေရြးခ်ယ္ပါ။
    (၃) သားသမီးမ်ား ဆံုး႐ံႈး႐ံုမက အရွက္ႀကီးစြာရခဲ့တဲ့ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားထံက တိုင္စာမ်ား စုေဆာင္းပါ။
    (၄) အဲဒါေတြအားလံုးကို အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ဖြဲ႕ၿပီး အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ပါ၊ (ျပင္သစ္လိုပါ ျပန္ႏိုင္ရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္)
    (၅) မိမိဖက္မွ လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ေပးမည့္ ျပည္တြင္းမွ ေရွ႕ေန ရွာထားပါ။ အဂၤလိပ္လို က်က်နနေလွ်ာက္ထားႏိုင္သူကို ဦးစားေပးၿပီး က်န္ေရွ႕ေနမ်ားကို အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္ ရံထားပါ။
    (၆) ေကာ္မီတီတစ္ခုကို ရံပံုေငြရွာခိုင္းပါ။

    အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ က်ေနာ္ကူညီႏိုင္မယ္ထင္တာက က်ေနာ္ မဟာဝိဇၨာတန္းတက္စဥ္က အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာတရား႐ံုးမွာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ကိုဖီအာနန္ရဲ႕ ဥပေဒဆိုင္ရာ အၾကံေပးလုပ္ခဲ့သူ ပါေမာကၡတစ္ေယာက္ရဲ႕အတန္းကို တက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဆီမက္စတာတစ္ခုပဲ ဆိုေပမယ့္ ဆရာနဲ႔ ဆက္ဆံေရးအေတာ္ေကာင္းခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒီဆရာ့ဆီက အၾကံဉာဏ္ ေတာင္းခံၾကည့္ေပးပါ့မယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီအမႈမ်ိဳးကို ကူညီမဲ့ ကမၻာ့ေရွ႕ေနေတြ မနည္းမေနာရွိမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။
အဓိကက ကိုယ့္ဘက္က လုပ္စရာရွိတာေတြ လုပ္ထားဖို႔ပါ။ ဒီၾကားမွာ အားလံုးက တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္လုပ္ရမယ့္ အျခားတစ္ခုကေတာ့
ဒီအမႈရဲ႕ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈေတြကို ျပည္သူေတြ မ်ားမ်ားသိေအာင္ လုပ္ဖို႔ပါပဲ။

* * *    အဓိကကေတာ့ (က်ေနာ့္ အထင္ေပါ့ဗ်ာ) နန္းေအာင္ေထြးၾကည္၊ ကိုထိန္လင္း၊ ကိုညီညီ၊ ကိုေက်ာ္ႀကီး၊ ကိုစိုးလင္း၊ ကိုေနဝင္းေအာင္ စသျဖင့္ အမွတ္တရ ေဆာင္းပါးေတြ ေရးခဲ့ တင္ျပခဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ အဲဒါေတြ တူရာေပါင္း၊ မတူတာေတြ ေရွ႕ေနာက္စီ၊ ၿပီး

စာတန္းတစ္ေစာင္ျပဳစုဖို႔ လိုမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီစာတန္းအတြက္ ပံုစံအၾကမ္းလိုခ်င္ရင္ က်ေနာ္ အဆိုျပဳေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဆမားညီညီ ထင္တယ္ေနာ္၊ အဂၤလိပ္လို စာေရးေကာင္းသူ။ အဲဒါ သူ႕အေနနဲ႔ တျခားသူေတြရဲ႕စာကို ဘာသာျပန္မေပးႏိုင္ရင္ေတာင္ သူေရးတာေတြကို

အဂၤလိပ္လို အကုန္ျပန္ေရးခိုင္းပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ အဂၤလိပ္လို ေကာင္းေကာင္းဘာသာျပန္ႏိုင္သူရွာရင္ ရပါတယ္။ အဲဒီမွာလဲ ဘာသာျပန္ဖို႔ လူရွာနည္းကို က်ေနာ္ အၾကံေပးႏိုင္ပါတယ္ (က်ေနာ္ ဂ်ပန္မွာ အဂၤလိပ္လို မေျပာတတ္၊ မေရးတတ္ပဲ ဘာသာျပန္ကုမၺဏီအေသးေလးေထာင္ၿပီး

ဘာသာျပန္စားတဲ့လူေတြနဲ႔ ခဏအလုပ္လုပ္ဖူးလို႔ ဘယ္လိုေရြးရတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ေကာင္းေကာင္း သိပါတယ္)။

    အဲဒီစာတန္းကို ဂူဂယ္ေပၚမွာ၊ ဂူဂယ္စေကာ္လာေပၚမွာ ျဖန္႔တင္လိုက္ရင္ နိုင္ငံတကာမ်က္ေစ့ထဲ ဝုန္းကနဲ ဒိုင္းကနဲ ဝင္သြားမယ္။ ေၾသာ္၊ အေပၚမွာ ေျပာခဲ့တဲ့ ဘာသာျပန္ေတြကိုေတာ့ ထိုက္သင့္တဲ့ အခေၾကးေငြေပးၿပီး ခိုင္းတာေကာင္းပါတယ္။ ဒီအတြက္ ေစာေစာကတည္းက ရံပံုေငြထူေထာင္ထားသင့္တယ္လို႔ ေျပာတာပါ။ အေသအခ်ာ ေကာ္မီတီနဲ႔ စာရင္းနဲ႔ ပြင့္လင္းျမင္သာျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားရင္ ေငြအလြဲသံုးစားမႈကို တားႏိုင္ပါတယ္။
    ေနာက္ၿပီးေတာ့ ခုနစာတန္းကို ကမၻာ့အစိုးရဌာနအသီးသီးကို အြန္လိုင္းကေန ပို႔ႏိုင္တယ္၊ တကၠသိုလ္ေပါင္းစံုကိုလည္း ပို႔ႏိုင္တယ္။ အဲဒီကေန လိုအပ္တဲ့ အကူအညီေတြကိုလည္း လက္မလည္ေအာင္ရႏိုင္တယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။
    အဲဒီအဖြဲ႕မွာ ေအဘီ (ေျမာက္) (ေတာင္)က ကာယကံရွင္ေတြနဲ႔ အမွန္တရားအတြက္ တိုက္မဲ့သူေတြ ပါဝင္ပါေစ၊ အထူးသျဖင့္ အဂၤလိပ္လို ေကာင္းေကာင္းကၽြမ္းသူေတြ (အခု အေမရိကား၊ ၾသစီ စသျဖင့္) မွာ ေနထိုင္ေနသူေတြ ပါပါေစ၊ မနန္းေအာင္ေထြးၾကည္၊ မေအးေအးစိုးဝင္း၊ ကိုဆမားညီညီ၊ ကိုေက်ာ္ႀကီး စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ၊ က်ေနာ္ အကုန္လည္း မမွတ္မိပါဘူး။ က်ေနာ္ ထည့္မေရးႏိုင္သူေတြ အမ်ားႀကီးေနမွာပါ။ ခြဲျခားတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့ နားလည္ေပးပါ။ သင့္ေတာ္သူေတြပါဖို႔ သက္ဆိုင္သူေတြကပဲ အဓိကဆံုးျဖတ္ၾကပါ။


ေအာင္ျမင္ပါေစ -
                             By Nyunt Shwe

No comments:

Post a Comment