“ပညာရွင္ေတြ မလုံေလာက္တဲ့နုိင္ငံ”

http://mtlagtigroup.blogspot.com/2012/02/blog-post_09.html#more မွ ကူးယူထားပါသည္။

အခု ကြ်န္ေတာ္တုိ႔တေတြ ဒီစကၤာပူမွာ အလုပ္လာလုပ္ေနၾကရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္အလုိခ်င္ဆုံး အရာကေတာ့ ေငြမဟုတ္ပါဘူး၊ ျမန္မာတျပည္လုံးအတြက္ “လီကြမ္ယူ”ကုိ လုိခ်င္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကုိ သူတစ္ပါးလက္ထဲအပ္ခ်င္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ လီကြမ္ယူလုိ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ျမန္မာျပည္အတြက္လုိခ်င္တာပါ။ အခုလက္ရွိ စကၤာပူ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က 2011ထဲမွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္ “ကြ်န္ေတာ္တို႔တုိင္းျပည္အတြက္ ပညာရွင္ေတြ မလုံေလာက္ေသးဘူး၊ ပညာရွင္ေတြကုိ ေခၚယူေနဦးမွာဘဲ”တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူအျမင္အတုိင္းပါဘဲ။ (ကုိယ္ပုိင္စကား) Palenat

တတိယကမၻာမွ ပထမကမၻာသို႔
ဟိန္းလတ္

သူရိယ ၊ တတိယအၾကိမ္ ၊ စက္တင္ဘာလ ၂၀၀၆

၂၀၀၂ ခုႏွစ္ အမ်ိဳးသားစာေပဆု ဘာသာျပန္ (သုတ) ဆုရ

 စာအုပ္မ်က္ႏွာဖံုး

စာအုပ္ေက်ာဖံုး

            လီကြမ္ယုသည္ စကၤာပူႏုိင္ငံ၏ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ၁၉၅၉ခုႏွစ္မွစတင္ကာ ၁၉၉၀ခုႏွစ္အထိ တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ရာထူးမွ အနားယူျပီးေသာအခါ သူသည္ Memoirs စာအုပ္မ်ားကို ေရးသားခဲ့သည္။ ထင္ရွားသည့္စာအုပ္မ်ားမွာ The Singapore Story: Memoirs of Lee Kuan Yew ၊ From Third World to First: The Singapore Story ၊ Hard Truths to Keep Singapore Going တို႔ျဖစ္ၾကသည္။

           "ကၽြန္ေတာ္သည္ ဤစာအုပ္ကို စကၤာပူႏိုင္ငံသား လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္တို႔ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရး၊ ရွင္သန္ၾကီးထြားေရး၊ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေရးအတြက္ ေရးသားပါသည္။ စတုရန္းကီလုိမီတာ ၆၄၀ သာရွိေသာ ႏိုင္ငံငယ္ေလးတစ္ခု၊ သဘာ၀သယံဇာတလံုး၀မရွိဘဲႏွင့္ ၾကီးမားေသာ လြတ္လပ္ေရးသစ္မ်ားရရွိကာ အမ်ိဳးသားေရးေပၚလစီရွိေသာ ႏိုင္ငံၾကီးမ်ားၾကားတြင္ ရွင္သန္လာေရးမွာ မည္မွ်ခက္ခဲေၾကာင္း သူတို႔ကို သိေစခ်င္ပါသည္။

          တစ္ဦးခ်င္းလံုျခံဳေရး၊ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရးတိုးတက္မႈ၊ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀မႈတို႔ကုိ သဘာ၀ေလာကမွ အလဟႆ မရႏိုင္ပါ။ မေလွ်ာ့ေသာဇြဲလံုလႏွင့္ ရိုးေျဖာင့္ျပီး စြမ္းေဆာင္ရည္ရွိေသာ အစိုးရကုိ ျပည္သူမ်ားက ေရြးခ်ယ္ႏို္င္မွသာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ပါမည္။

ကၽြန္ေတာ္၏ ပထမစာအုပ္တြင္ စကၤာပူစစ္ၾကိဳေခတ္ကာလ၊ ဂ်ပန္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကာလ၊ ကြန္ျမဴနစ္တို႔ ထၾကြမႈမ်ား၊ မေလးရွားတြင္ ၂ ႏွစ္တာကာလ အတူရွိေနစဥ္အေတာအတြင္း လူမ်ိဳးေရး ျပႆနာမ်ား စသည္တို႔ကုိ တင္ျပခဲ့ပါသည္။..........." ဟု လီကြမ္ယုက သူ၏ From Third World to First: The Singapore Story စာအုပ္တြင္ အမွာစာေရးသားထားသည္။

            လီကြမ္ယုကို ၁၉၂၃ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၆ရက္ေန႔တြင္ စကၤာပူ၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္အျပီးတြင္ ပညာဆက္လက္သင္ၾကားရန္ လန္ဒန္သို႔ ထြက္ခြာခဲ့သည္။ အဂၤလန္တြင္ ၄ႏွစ္နီးပါး ပညာသင္ယူခဲ့ျပီး Fitzwilliam College, Cambridgeမွ ဥပေဒဘြဲ႔ကို ထူးခၽြန္စြာရရွိခဲ့သည္။ ၁၉၄၉ခုႏွစ္တြင္ စကၤာပူသို႔ျပန္လာခဲ့သည္။ သူသည္ စင္ကာပူမွ ျဗိတိသွ်ကိုလိုနီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဖယ္ရွားပစ္မည္ဟူေသာ အဓိဌာန္ျဖင့္ ျပန္လာခဲ့သည္ဟု သူ၏အမွာစာတြင္ ေရးသားထားသည္။

၁၉၅၄ ႏို၀င္ဘာလ ၁၂ရက္တြင္ People's Action Party (PAP) ကို အျခားသူမ်ားႏွင့္ ပူးတြဲတည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၅ ခုႏွစ္ တတိယအၾကိမ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္  Tanjong Pagar မွ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ အေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ျပီး ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲ တရား၀င္ ၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ သူ၏ PAP ပါတီအႏိုင္ရရွိျပီး၊ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၅ ရက္ေန႔တြင္ လီကြမ္ယုသည္ ျဗိတိသွ်လက္ေအာက္ခံ ကိုယ္ပို္င္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ စကၤာပူႏုိင္ငံအစိုးရ၏ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒကို ယံုၾကည္သူပါတီမ်ားႏွင့္ ၾကီးမားျပင္းထန္ေသာ ယွဥ္ျပိဳင္မႈမ်ားကို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရသည္။ လီကြမ္ယုသည္ ျပင္းထန္စြာႏိွမ္ႏွင္းဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ စကၤာပူသည္ ကိုယ္ပိုင္ရပ္တည္ရန္ ခက္ခဲလာသျဖင့္ ၁၉၆၃ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၆ရက္တြင္ မေလးရွားႏိုင္ငံႏွင့္ ပူးေပါင္းခဲ့ရျပန္သည္။ ထို႔ေနာက္ လူမ်ိဳးေရးျပႆနာမ်ား ျဖစ္လာကာ၊ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၉ ရက္တြင္ မေလးရွားမွခြဲထြက္ျပီး လြတ္လပ္ေရးကိုေၾကျငာ၍ သီးျခားလြတ္လပ္ေသာႏုိင္ငံတစ္ခု ျဖစ္လာသည္။

တတိယကမၻာမွ ပထမကမၻာသို႔ စာအုပ္သည္ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့သည္မွ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္အထိ လီကြမ္ယု၏ မွတ္တမ္းမ်ားျဖစ္သည္။ ထုိကာလမ်ားအတြင္း စကၤာပူႏုိင္ငံ၏ အခက္အခဲမ်ားကုိ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားျဖင့္ မည္သို႔ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းခဲ့ပံုမ်ားကုိ အေၾကာင္းအရာ ျဖစ္ရပ္မ်ားအေပၚ မူတည္ကာ ေရးသားထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဆိုင္ရာျဖစ္ရပ္မ်ားကို အခန္းမ်ားခြဲကာ ေရးထားသည္။ စာအုပ္သည္ အေၾကာင္းအရာစံုလင္လွသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္သေဘာက်သည့္ အေၾကာင္းမ်ားကုိသာ အဓိက ေဖာ္ျပလိုပါသည္။

           လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ စစ္တပ္တစ္ခုကို တည္ေထာင္ရျခင္း၊ လူမ်ိဳးေရးအဓိကရုန္းမ်ား၊ ဆႏၵၵျပမႈမ်ားကုိ ႏွိမ္နင္းခဲ့ရျခင္းအေၾကာင္းမ်ားကို စာအုပ္အစအခန္းမ်ားတြင္ ေရးထားသည္။ စကၤာပူကုိ စီးပြားေရးဗဟုိဌာနအျဖစ္ ဖန္တီးျခင္း၊ စကၤာပူစိမ္းလန္းေရး၊ ပါရမီရွင္မ်ားပိ်ဳးေထာင္ျခင္းႏွင့္ ဆြဲေဆာင္ျခင္း၊ စသည့္အခန္းမ်ားျဖင့္ တိုးတက္ရန္ၾကိဳးစားမႈမ်ားကို ေရးထားသည္။

           ၁၉၇၀ခုႏွစ္က လီကြမ္ယုသည္ မေလးရွား၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ တြန္ရာဇတ္ကို  မေလးရွားသည္ ဦးေႏွာက္ယိုစီးမႈျဖစ္ျပီး ပညာတတ္ တရုတ္၊ အိႏၵိယတို႔သည္ ၾသစေၾတလ်ႏွင့္ နယူးဇီလန္သို႔ေရာက္ကုန္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့သည္။ တြန္ရာဇတ္က ျပန္ေျပာသည္မွာ "ဒါဟာ ဦးေႏွာက္ယိုစီးမႈတင္ မကဘူး၊ ဒုကၡယိုစီးမႈလည္း ျဖစ္တယ္။ မေလးရွားက ဒုကၡေတြ စီးထြက္ကုန္တယ္လို႔ပဲ သေဘာထားရမယ္"

            ယခင္က တဲမ်ားျဖင့္ျဖစ္သလို ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည့္သူမ်ားကုိ တို္က္ခန္းမ်ားအေပၚ တင္ေပးခဲ့သည္။ ထိုအခါ လူမ်ားက ႏြားမ်ား၊ ၀က္မ်ားကိုလည္း တိုက္ခန္းမ်ားအေပၚ သယ္ယူသြားၾကသည္။ တိုက္ခန္းမ်ားတြင္  ႏြားမ်ား၊ ၀က္မ်ားျဖင့္ ေနထိုင္ၾကသည္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ပီေကကုိ ပိတ္ပင္ခဲ့သည္။

            ဤစာအုပ္ဖတ္မွ ကၽြန္ေတာ္အေသးစိတ္သိေသာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုမွာ ဗီယက္နမ္ကြန္ျမဴနစ္တို႔ အေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၇၅ခုႏွစ္ ဧျပီလ ၃၀ရက္တြင္ ေျမာက္ဗီယက္နမ္တို႔က ဆိုင္ဂံုျမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္လိုက္ျခင္းျဖင့္ အေမရိကန္ - ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ အဆံုးသတ္သြားခဲ့သည္။ ကြန္ျမဴနစ္ဒီေရ တက္လာသည္။ ကြန္ျမဴနစ္ ေျမာက္ဗီယက္နမ္တို႔သည္ ၁၉၇၈ခုႏွစ္တြင္ ကေမၻာဒီးယားကုိ စတင္တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၉ ဇန္န၀ါရီတြင္ ဗီယက္နမ္တို႔က ကေမၻာဒီးယားကို လံုး၀သိမ္းပိုက္လိုက္ကာ ကေမၻာဒီးယားတြင္ ကြန္ျမဴနစ္ရုပ္ေသးအစိုးရကို ဖြဲ႔စည္းေပးလိုက္သည္။ ခမာနီတို႔ အာဏာရသြားသည္။ ကေမၻာဒီးယားျပည္သူမ်ားစြာ ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ခံခဲ့ၾကရသည္။ ထို႔ေနာက္ ကေမၻာဒီးယားနယ္စပ္မွတဆင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံကို တိုက္ခိုက္ဖို႔ျပင္ဆင္ၾကသည္။

            ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီတြင္ ဗီယက္နမ္တို႔အေနျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံအား တိုက္ခိုက္မႈမျပဳရန္ တရုတ္ျပည္ (တိန္႔ေရွာင္ဖိန္)က ဟန္႔တားခဲ့သည္။ မရသျဖင့္ တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ၁၉၇၉ တြင္ ဗီယက္နမ္အား တုိက္ခိုက္ခဲ့သည္။ စစ္ပြဲသည္ ၁၉၇၉ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၇မွ မတ္လ ၁၆ရက္ေန႔အထိသာ ျဖစ္သည္။ ထိုင္းကို တုိက္ခိုက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနသည့္ ဗီယက္နမ္တို႔ စစ္ဦး လွည့္သြားေတာ့သည္။ ကေမၻာဒီးယားတြင္ရွိေနသည့္ ဗီယက္နမ္စစ္တပ္သည္ ၁၉၈၉ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလက်မွ လံုး၀ ထြက္ခြါသြားေတာ့သည္။ အေမရိကန္ကို ႏိုင္ေအာင္တိုက္ခဲ့ျပီး ကြန္ျမဴနစ္တို႔ကို ဂုဏ္တက္ေစခဲ့သည့္ ဗီယက္နမ္၏ ႏိုင္ငံငယ္မ်ားအေပၚ ဗိုလ္က်စိုးမိုလိုသည့္ျဖစ္ရပ္သည္ သမိုင္းကို အရုပ္ဆိုးေစခဲ့သည္။

             လီကြမ္ယု၏ အာစီယံအဖြဲ႔ စတင္စဥ္က အေတြ႔အၾကံဳမ်ား၊ အေနာက္အင္အားၾကီးႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံခဲ့ပံုမ်ား၊ တရုတ္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရးစသည္တို႔ကုိလည္း ဆုိင္ရာအခန္းမ်ားျဖင့္ ေရးသားထားသည္။ ပတ္၀န္းက်င္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရးမ်ားကုိလည္း အက်ယ္တ၀င့္ေရးထားသည္။

မူရင္းစာအုပ္တြင္ ပါ၀င္သည့္အခန္းအခ်ိဳ႕ကို ဆရာဟိန္းလတ္၏ ျမန္မာဘာသာျပန္တြင္ ျဖဳတ္ထားသည္။ ၃-၄ ခန္းေလာက္ရိွသည္။ ျဖဳတ္ထားသည့္ အဓိကအခန္းမ်ားမွာ တရုတ္ႏိုင္ငံႏွင့္ ဆိုင္သည့္ china beyond beijing ၊ Tiananmen ႏွင့္ Hongkong အခန္းတို႔ျဖစ္သည္။

             ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ဆိုင္သည့္ ျဖဳတ္ထားသည္မွာ ၁ ခန္းတည္းသာျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႔ လီကြမ္ယု ပထမဆံုးေရာက္ဖူးသည္မွာ ၁၉၆၂ခုႏွစ္ မတ္လ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္း အာဏာသိမ္းျပီး ရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ ျဖစ္သည္။ လီကြမ္ယုသည္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္း၊ ဇနီး ေဒၚခင္ေမသန္းတို႔ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။ လီကြမ္ယုက သူတို႔ႏွစ္ဦးလံုး အဂၤလိပ္စကားကုိ ေကာင္းစြာေျပာႏိုင္သည္ဟု ေရးထားသည္။ ကြန္ျမဴနစ္တို႔ကို တိုက္ခိုက္ေနသူျဖစ္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္းကို လီကြမ္ယု ၾကိဳက္သြားမည္ထင္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္းက သူ႔ကုိ (Burmese way of Socialism) ျမန္မာနည္းျမန္မာ့ဟန္ ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္အေၾကာင္း ေျပာျပလိုက္သည္ဟု လီကြမ္ယုက ေရးထားသည္။ သူက ျမန္မာတို႔၏ ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္မွာ ရိုးရွင္းသည္ဟု ေရးထားသည္။ (Simple ဟုဆိုသည္)။

             လီကြမ္ယုသည္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႔ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ဒုတိယအၾကိမ္၊ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလတြင္ ေနာက္ဆံုးေရာက္ခဲ့သည္ဟုလည္း ေရးသားထားသည္။ သူ၏ ေနာက္ဆံုးအေခါက္တြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕လမ္းမ်ားမွာ အေပါက္မ်ားႏွင့္ ျပည့္ေနျပီး အေဆာက္အဦမ်ားမွာ အိုေဟာင္းေနသည္။ ကားမ်ားမွာလည္း ၁၉၅၀ - ၆၀ ခုႏွစ္မ်ားက ေမာ္ဒယ္မ်ားျဖစ္သည္ဟု ဆိုထားသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္း စကၤာပူတြင္ ေဆးလာကုသည့္ ေနာက္ပိုင္းႏွစ္မ်ားအေၾကာင္းကိုလည္း ေရးထားသည္။

            ၁၉၉၃ ခုႏွစ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ စင္ကာပူေရာက္လာျပီး လီကြမ္ယုႏွင့္ ေတြ႔ဆံုသြားသည္။ သူက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔အား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚထားသည့္ အစိုးရ၏ ေပၚလစီသေဘာထားကို ျပန္စဥ္းစားဖို႔ ေျပာသြားသည္။ (Reconsiderဟု သံုးသြားသည္)။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ႏွစ္လည္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရႊ စကၤာပူေရာက္လာသည္။ လီကြမ္ယုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရႊကို အင္ဒိုနီးရွားကိုသြားေလ့လာဖို႔ တုိက္တြန္းသည္။ ဆူဟာတုိ၏ စစ္ဘက္မွ အရပ္ဘက္သို႔ ေျပာင္းလဲသည့္လမ္းစဥ္ကို သြားေလ့လာဖို႔ျဖစ္သည္။ ျမန္မာအေၾကာင္း ေရးထားသည္မွာ သိပ္မရွိပါ။

           သူ၏ အရိုက္အရာကို လႊဲေပးမည့္ ဂိုခ်ဳပ္ေတာင္အား ၁၉၈၀ ခုႏွစ္မ်ားကတည္းက ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျပီးေလ့က်င့္ ပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ့သည္။ ေက်ာ္ျဖတ္ျခင္းအခန္းျဖင့္ ဂိုခ်ဳပ္ေတာင္အေၾကာင္း အနည္းငယ္ေရးထားသည္။ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုအခန္းျဖင့္ လီကြမ္ယု၏ ကိုယ္ပိုင္မိသားစုဘ၀အေၾကာင္းကို စာအုပ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ေဖာ္ျပထားသည္။ သူ၏သားၾကီး လီရွန္လြန္းအေၾကာင္းကုိသာ အဓိကေရးသားထားသည္။

စကၤာပူႏုိင္ငံအာဏာရပါတီ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး၏အျမင္မ်ားႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကို စာအုပ္မွ သိျမင္ႏိုင္ပါသည္။ ထိုစာအုပ္ကိုဖတ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိသည္မွာ စကၤာပူကံေကာင္းသည္။ လီကြမ္ယုသည္ သူ၏ရပ္တည္မႈအတြက္ ဖိႏွိပ္ခဲ့သည္မ်ားရွိသည္ဟု သတင္းမ်ားတြင္ ဖတ္ရႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ စကၤာပူ၏ တုိးတက္ခ်မ္းသာမႈမ်ားကိုလည္း သတင္းမ်ားတြင္ ဖတ္ႏိုင္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္သည္ သူ၏ From Third World to First: The Singapore Story ဘာသာျပန္ကုိဖတ္ရင္းမွ ၃၀-၄-၁၁ ရက္ေန႔ထုတ္ The Straits Time သတင္းစာ မ်က္ႏွာဖံုးမွ သတင္းတစ္ပုဒ္အေၾကာင္းကို ေတြးမိသြားသည္။ လီကြမ္ယုက ၁၆ၾကိမ္ေျမာက္ စကၤာပူအေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ သတိေပးသည့္စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာသြားသည္။ ထိုစကားသည္ မွန္လိမ့္မည္၊ မွားလိမ့္မည္ဆိုသည္ကုိေတာ့ .......... သမိုင္းကပဲ အေျဖေပးသြားလိမ့္မည္ ထင္သည္။

Posted By ေမာင္စူးစမ္း ( MTLA, GTI )